Anim Na Babala Sa Kwentong Multo
- Huwag mong basahin kung natatakot ka.
- Huwag mong kalimotan mag Dasal bago Babasa.
- Huwag mong basahin kung mahina ang puso mo.
- Huwag mong basahin kung malikot ang iyong imahinasyon.
- Huwag mong basahin kung wala kang kasama sa bahay!
- Huwag mong kalimutan mag pasalamat sa mga Kwentong nabasa mo!
Captured Image
Unsaved Soul
February 19th, 2010
Halos araw-araw ay dinadalaw ni Ramon ang puntod ng asawa sa pribadong sementeryong iyon sa gawing Quezon City.
A year ago ay namatay ang asawa niyang si Precy dahil sa car accident. Nabangga ang minamaneho nitong kotse nang pauwi na mula sa opisina. Dead on the spot si Precy. May six months pa lang silang nakakasal nang mangyari iyon kaya hanggang sa kasalu-kuyan ay hindi pa rin magawang matanggap ni Ramon ang nangyari sa asawa.
Itinalaga ni Ramon ang sarili na sa abot ng makakaya ay pupuntahan niya palagi ang puntod ng asawa. Sa ganoong paraan man lang ay makasama niya ito sa loob ng ilang minuto bawat araw. Ganoon kamahal ni Ramon ang asawa.
Kung hindi bago pumasok sa opisina, pagkagaling sa opisina ang schedule ng pagpunta nito sa sementeryong kinalilibingan ng asawa.
Continue reading..
Pueblo
February 10th, 2010
KARANIWAN na sa ating mga kalalakihan ang mabighani sa isang magandang binibini, lalo kung tayo’y nagagawi sa kanayunan kung saan ay mayumi pa ang mga kadalagahan na malayung-malayo sa asal ng mga kababaihang lumaki sa siyudad.
Hindi makakalimutan nitong si Berto ang isang kaganapan sa kanyang buhay na ikinatindig ng lahat ng kanyang mga balahibo sa katawan. Naim-bitahan itong sina Berto kasama ng kanyang mga kamag-aral sa isang piyesta noong magtungo sila sa lalawigan para magbakasyon. Para marating ang lugar na nagdiriwang ng kapistahan ay kinailangan nilang tumawid ng dagat.
Ayaw ihayag nitong si Berto ang eksaktong lugar basta isla umano ito. Naisip ko agad noon na sa Kabisayaan ito nangyari ngunit ng aking pag-aralan, natanto ko na pati sa Luzon o maging sa Mindanao ay may mga islang nahahawig rin sa deskripsyon ni Berto. Nanatili itong palaisipan sa akin hanggang sa ngayon kung saan nga ba nangyari ang kakaibang karanasan na ito ni Berto.
Continue reading..
Si Sobel
February 5th, 2010
“Matagal nang patay ang nakita mo, pare… Magdadalawang-taon nang patay si Sobel”
MADALING-ARAW nang dumating si Joel sa bahay ng best friend niyang si Ronald sa probinsiya. Matagal na silang hindi nagkikita nito Simula nang mag-resign ito sa trabaho sa pabrikang pinapasukan nila. Nami-miss na niya ito at nasasabik na siyang makipag-kuwentuhan dito.
Hawak ang may-katamtamang laki ng bag ay nilakad niya ang halos tatlumpung metrong distansiya mula sa kalsada hanggang sa bahay nina Ronald. Malayo pa lang siya ay nakita na niya ang isang babaeng nakaupo sa hagdan ng bahay. Mahaba ang buhok nito at nakapantalong itim at blouse na puti. May bag sa kandungan nito.
Sino kaya ito? Kapatid kaya ito ni Ronald? Ano’ng ginagawa nito sa hagdan? Noong unang punta niya roon ay hindi niya nakita at nakilala ang kaisa-isang kapatid ni Ronald na babae dahil nagkataong nagbakasyon ito sa lola ng mga ito sa malayong lugar.
Continue reading..
Saviour
January 30th, 2010
Si Nanay Rosa ay may tatlong taon na ring biyuda. Sa kasamaang palad ay hindi sila pinalad na magkaroon ng anak ng asawang si Mang Pedring.
Namatay si Mang Pedring sa sakit na asthma, sakit na nagpahirap rito sapul pagkabata pa lang. Ilang taon ding namasukan si Mang Pedring sa isang pabrika sa Malolos Bulacan. Pagawaan iyon ng papel.
Nang mamatay si Mang Pedring ay may nakuha namang monthly pension ang kanyang beneficiary na si Aling Rosa.
Minsa’y sinulatan ng bangko si Aling Rosa. Tinanong ito kung nais nito na padaanin sa ATM ang pension na kokolektahin kada buwan. Subalit dahil sa matanda na at hindi rin nakapag-aral ay hindi pumayag ang matanda Katwiran pa nito’y hindi rin naman siya marunong gumamit ng ATM machine.
Continue reading..
Biro
January 27th, 2010
“Hindi pa humuhupa ang takot sa dibdib niya nang bitiwan siya ng manananggal at saluhin naman siya ng kamay ng kapre.”
“Hoy, BADONG, maanong tigilan mo na’ng pananakot sa mga pamangkin mo, ha?” anang kanyang ina habang nag-aalmusal sila isang umaga. “Nagsumbong sa “kin ang ate mo. Nilagnat daw kagabi si Let,” tukoy nito sa pamangkin niya.
Napangisi siya. Tinakot kasi niya ang mga pamangkin niya na may tiyanak sa banyo ng bahay ng mga ito. Nakatuwaan kasi niyang kuwentuhan ang tatlong pamangkin niya tungkol sa mga tiyanak.
“Yaan n’yo sila. Para tigilan nila ang paglalaro ng tubig kapag naglilinis sila sa hapon,” katwiran pa niya.
“Basta tigilan mo na. Mamaya ho, eh, magkasakit ang mga “yan sa kakapanakot mo. Malilintikan ka sa “kin.”
Continue reading..
